سبوی عشق

گئتمه ...

sabuyeeshgh — Mon, 09 Nov 2009 14:02:18 GMT

گئتمه ترسا بالاسی باخ دالیوا سایه گلیر

دینینی ترک قلیب سنله کلیسایه گلیر

بو گلن گر چه مسلمانیدی ائیل لر ساناسی

ایندی سندن اوتوری دین مسیحایه گلیر

گفتم غم تو دارم ...

sabuyeeshgh — Fri, 23 Oct 2009 14:03:18 GMT

گفتــم غــم تـو دارم ، گفتــا غمت سـر آیـد

گفتــم کـه مـاه من شو ، گفتــا اگــر بـرآیـد

گفتــم ز مـهــرورزان ، رســم وفــا بیــامــوز

گفتــــا ز خـوبرویـان ، ایـن کــار کـمـتــر آیـد

گفتــم کـه بوی زلفت ، گمــراه عالمم کـرد

گفتــــا اگــر بــدانــی ، هــم اوت رهبـر آیـد

گفتــم کــه بــر خیـالـت ، راه نـظــر ببنــدم

گفتــــا کـه شب رو است او از راه دیگر آید

گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد

گفتا خموش حافظ،کاین غصه هم سر آید

sabuyeeshgh — Fri, 23 Oct 2009 13:48:14 GMT

جز دم تیشه فرهاد کز او خون می ریخت

هیچ کس اشک فشان بر سر فرهاد نبود

نفرین

sabuyeeshgh — Sat, 17 Oct 2009 09:46:18 GMT

نفرین

چو ابرويت نچميدى به كام گوشه نشينى

برو كه چون من و چشمت به گوشه ها بنشينى

چو دل به زلف تو بستم به خود قرار نديدم

برو كه چون سر زلفت به خود قرار نبينى

به جان تو كه دگر جان به جاى تو نگزينم

كه تا تو باشى و غيرى به جاى من نگزينى

ز باغ عشق تو هرگز گلى به كام نچيدم

به روز گلبن حسنت گلى به كام نچينى

نگين حلقه ى رندان شدى كه تا بدرخشد

كنار حلقه ى چشمم به هر نگاه، نگينى

كسى كه دين و دل از كف به باد غارت زلفت

چو من نداده چه داند كه غارت دل و دينى

خوشم كه شعله ى آهم به دوزخت كشد اما

چه مي كند به تو دوزخ كه خود بهشت برينى

خداى را كه دگر آسمان بلا نفرستد

تو خود بدين قد و بالا بلاى روى زمينى

تو تشنه ى غزل شهريار و من به كه گويم

كه شعرتر نتراود برون ز طبع حزينى

زنده یاد استاد محمد حسین شهریار

وداع

sabuyeeshgh — Sun, 30 Aug 2009 07:35:24 GMT

ابر می بارد و من می شوم از یار جدا
چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا
ابر و باران و من و یار ستاده به وداع
من جدا گریه کنان ابر جدا یار جدا
سبزه نو خیز و هوا خرم و بستان سرسبز
بلبل روی سیه مانده ز گلزار جدا
ای مرا در ته هر بند ز زلفت بندی
چه کنی بند ز بندم همه یک بار جدا
دیده ام بهر تو خونبار شد ای مردم چشم
مردمی کن مشو از دیده ی خونبار جدا
نعمت دیده نخواهم که بماند پس از این
مانده چون دیده از ان نعمت دیدار جدا
می دهم جان مر از من وگرت باور نیست
پیش از ان خواهی بستان و نگه دار جدا
حسن تو دیر نماند چو زخسرو رفتی
گل بسی دیر نماند چو شد از خار جدا
امیر خسرو دهلوی

به محفل من و دل از تو گفتگوست هنوز ... عجب ز دل که گرفتار آرزوست هنوز

sabuyeeshgh — Sun, 09 Aug 2009 16:28:18 GMT

گفتي شتاب رفتن من از براي توست

آهسته تر برو که دلم زير پاي توست

باقهر مي گريزي و گويا که غافلي

آرام سايه اي همه جا در قفاي توست

اي دل نگفتمت حذر از راه عاشقي؟

رفتي بسوز اينهمه آتش سزاي توست

*بيگانه ام ز عالم و بيگانه اي ز ما

بيچاره آنکسي که دلش آشناي توست

سر در هواي مهر تو رفت و هنوز هم

در اين سري که از کف ما شد هواي توست...

sabuyeeshgh — Wed, 27 May 2009 09:02:39 GMT

شب شعرهايمان يادت هست؟
تو درد مي سرودي و من
آيه هاي اميد ميخواندم.
بعد از نبودنت
دلتنگ ترين شاعر دنيا شده ام.
برايم، آيه هاي صبر نميخواني؟

(برگرفته از وبلاگ روزهای بی تو)

پروانه خوشبختی

sabuyeeshgh — Mon, 11 May 2009 18:15:18 GMT

نردبان این جهان ما و منی است

عاقبت این نردبان افتادنیست

لاجرم آنکس که بالاتر نشست

استخوانش سخت تر خواهد شکست

سعادت در این نیست که چقدر توانگریم بلکه در آن است که چقدر از آنچه که در اختیارمان

هست استفاده می کنیم .زندگی پارچه ایست که از تار و پود شادی و غم بافته شده . در مقابل نیش، نوشی

نهاده و با هر شهدی شرنگی آمیخته اند. هر کس از غم و رنج بهره ای دارد ، چیزی که هست بعضی

اشخاص برکات و مواهب حیات را منکر شده اند و در جهان جز بدبختی و فلاکت و و نکبت چیزی نمی

بینند.کسی که از چیز کمی خوشبخت نمیشود با هیچ چیز خوشبخت نخواهد شد .

*** خوشبختی بر سه ستون استوار است ***

فراموش کردن گذشته ، غنیمت شمردن حال و امیدوار بودن به آینده.

خوشبختی جستن خوشبختی است نه یافتن آن.

اشکهای دیگران را مبدل به نگاه های پر از شادی نمودن بهترین خوشبختی هاست.

خوشبختی مثل پروانه ایست که اگر دنبالش کنید از شما فرار خواهد کرد ولی اگر آرام بنشینید روی سر شما

خواهد نشست .

باران دو دیده من ...

sabuyeeshgh — Mon, 04 May 2009 07:14:01 GMT

ملال پنجره را آسمان به باران شست

چهار چشم غبارینش از غباران شست

از این دو پنجره اما ، از این دو دیده من

مگر ملال تو را می توان به باران شست؟

بی تو با خاطره هایم چه کنم ؟

sabuyeeshgh — Wed, 29 Apr 2009 09:34:18 GMT

به محفل من و دل از تو گفتگوست هنوز

عجب ز دل ! که گرفتار آرزوست هنوز